Spółka RADPOL SA specjalizuje się w produkcji wyrobów z uszlachetnionego polietylenu na bazie własnych, unikalnych mieszanek materiałowych przystosowanych do obróbki sieciowania radiacyjnego.

W polu zainteresowań firmy RADPOL zawsze znajdowały się innowacyjne produkty i nowoczesne technologie. Firma posiada jedyny w Polsce akcelerator elektronowy wykorzystywany na skalę przemysłową o mocy 2 MeV służący do sieciowania radiacyjnego polietylenów. Metoda ta polega na prześwietlaniu tworzywa wiązką elektronów przyspieszonych w próżni energią kilku milionów elektronowoltów. Tworzywa termoplastyczne np. polietylen zbudowane są z długich łańcuchów węglowych ułożonych w sposób nieuporządkowany. W efekcie dwa sąsiadujące łańcuchy polimerów łączą się w miejscach, gdzie nastąpiło odszczepienie atomów wodoru. Powstały materiał odznacza się unikalnymi cechami, m.in. nie pali się, nie zmienia swej objętości pod wpływem zmian temperatur, jest dużo doskonalszym izolatorem elektrycznym i cieplnym niż inne materiały z tworzyw sztucznych (temperatura płynięcia podwyższona jest z około 70 °C do 125 °C – 400 °C w zależności od potrzeb) oraz nie koroduje pod wpływem promieniowania UV. Dzięki temu żywotność usieciowanego polietylenu wydłuża się kilkukrotnie.

Usieciowany materiał zyskuje tzw. „pamięć kształtu”. Jest to jedna z najciekawszych cech termokurczu. Może on być odkształcany w dowolny sposób, co często jest wykorzystywane w przemyśle. Po podgrzaniu taki element powraca samoczynnie do pierwotnego kształtu. Najczęściej korzysta się z tej cechy w czasie odtwarzania izolacji. W takim przypadku, usieciowaną, rozdmuchaną i pokrytą klejem izolację zakłada się na miejsce izolowane i podgrzewa. Izolacja z termokurczu szczelnie zaciska się wokół izolowanego miejsca. Jest to najbardziej efektywna metoda tworzenia i odbudowy izolacji z punktu widzenia kosztu i czasu montażu oraz trwałości funkcjonowania. Produkty z usieciowanego polietylenu - jako doskonałe izolatory - są szeroko wykorzystywane w energetyce, elektronice, AGD, telekomunikacji, branży motoryzacyjnej oraz, w coraz większym zakresie, w ciepłownictwie i gazownictwie.

Polietylen nieusieciowany	Polietylen usieciowany radiacyjnie
W temperaturze powyżej 120 °C mięknie i zachowuje się jak ciągliwo - płynna masa	W temperaturze powyżej 120 °C utrzymuje wyjściowy kształt (posiada tzw. „pamięć kształtu”), staje się miękki i elastyczny
Maksymalna temperatura eksploatacji do +70 °C	Maksymalna temperatura eksploatacji nawet do 135 °C
Nie wytrzymuje szoku cieplnego (powyżej 4 godzin)	Wytrzymuje szok cieplny do +200 °C (a nawet do +250 °C)
Podatny na korozję naprężeniową	Całkowicie odporny na korozję naprężeniową
Mała odporność na pełzanie materiału	Większa odporność na pełzanie materiału (na zimno)
Odporny na czynniki chemiczne	Odporny na czynniki chemiczne agresywne
Rozpuszczalny w rozpuszczalnikach	Prawie całkowicie nierozpuszczalny w rozpuszczalnikach (wykazuje jedynie pewną skłonność do pęcznienia)
Mała wytrzymałość mechaniczna	Duża wytrzymałość mechaniczna
Odporny na wyładowania niezupełne	Duża odporność na wyładowania niezupełne

Właściwości usieciowanych materiałów zmieniają się w zależności od stopnia usieciowania. W miarę wzrostu stopnia usieciowania materiał staje się bardziej sztywny, zmienia się jego konsystencja. Polimery usieciowane nie mogą być powtórnie przerabiane, są nierozpuszczalne, a poddane działaniu rozpuszczalników pęcznieją.

W miarę wzrostu stopnia usieciowania materiału rosną:

• moduł,
• sztywność,
• odporność na działanie rozpuszczalników,
• odporność na temperaturę i działalnie innych czynników atmosferycznych.

W miarę wzrostu stopnia usieciowania maleją:

• elastyczność,
• odporność na odkształcenia,
• odporność na odkształcenie trwałe.